Verslag Classic Euregio Rally 2011

05 november 2011 - de Classic Euregio Rally

Het  is elk jaar weer een hele aparte rally: de Classic Euregio Rally. Een mix tussen klassieke en moderne rally auto’s die over hetzelfde parcours gaan. Alleen de classics mogen niet zo hard en de moderne rally moet zo hard mogelijk.

Om 7.15 weer verzamelen bij een parkeerplaats langs de A1 waar we Harry en Guido, team 2, Riny en Rieta, een ander bevriend team, en Dirk en Marjolein, onze hoffotografen, ontmoeten. Daarna doorgereden naar de startplaats in Beckum. Om 8 uur is de documentencontrole, maar om kwart voor 8 staan we al in de rij. Alle documenten uitgewisseld, een kopje koffie gedronken en daarna het gebruikelijke en altijd gezellige stickers plakken.

Om 9.04 starten wij. Team 2 om 9.05 en R(iny) & R(ieta) om 9.13.

We krijgen eerst een regelmatigheidproef ‘Bentelo’ genoemd. De gemiddelde snelheid is niet duidelijk. Op het ene blad staat 32,76, op een volgend blad 49,9 en op een volgend blad weer 45,16. We trekken ons er niets van aan en gaan lekker snel over de proef. Een goede klassering zit er dan niet in, want voor te vroeg finishen krijg je strafpunten, maar de lol is er niet minder om. De aanwezige toeschouwers zwaaien je vrolijk tegemoet, behalve een boze boer: die heeft een bordje met de tekst “Rally rot op” opgehangen. Dat noemen ze denk ik Twentse gastvrijheid. Na Bentelo afgeraffeld te hebben gaan we naar de regelmatigheidproef ‘Zeldam’. Hier weer hetzelfde laken en pak: ook weer netjes veel te vroeg gefinisht en ook weer veel lol. Na deze regelmatigheidproeven gaan we kaartlezen: ingetekende lijn met barricades. We beginnen wel verkeerd, want we dachten dat we naar TC 3 moesten rijden, maar in werkelijkheid startten we bij TC 3. Uiteindelijk toch de goed route gevonden en daarna ging het vrij soepel. Hierna nog een stukje punten-kortste-route wat ook geen echte problemen opleverde. Dan op naar de lunch. Dit is op het industrieterrein “Twentekanaal Zuid” waar we na de lunch ook een regelmatigheidproef hebben. Tijdens de lunch rijd er nog de moderne rally. Leuk om te zien, maar wat me opvalt is dat het publiek erg onsportief is. Als er namelijk een auto voor de start staat en de motor slaat af gaat iedereen staan juichen. Beetje vreemd natuurlijk.

Na de lunch dus deze regelmatigheidproef. Hier rijden we een aantal rondjes en omdat er veel publiek staat is dit erg leuk. Een deelnemer wordt zelfs wat overmoedig en gaat net over de limiet: hij tikt een container aan en maakt een 180 graden slip en heeft wat schade. Erg jammer.

Na dit traject krijgen we pijlen-kortste-route zonder problemen. Hierna gaan we naar het vliegveld Twente waar we een proef krijgen met pace notes. Dit systeem wordt ook in de moderne rally gebruikt en is voor ons totaal nieuw. Elke bocht in de weg staat vernoemd met afstanden. In het begin gaat het goed en de route is leuk met stukken onverhard erin. Als we denken dat we richting de finish kunnen blijkt er nog een blad in het routeboek te zitten en die hadden we niet gezien. Dan maar via de hoofdweg terug naar de start. Onderweg zie ik op een parallelweg nog een stempel staan. Toch maar even omgedraaid om de stempel op te halen. Je weet maar nooit.

Met een stuk bol-pijl worden we dwars door Enschede , langs de Grolschveste het stadion van FC Twente geleid om naar het volgende kaartleestrajcet te gaan. Twente speelt thuis, want er staan ontzettend veel fietsen. Volgens de organisatie zijn we net allemaal gepasseerd als de wedstrijd is afgelopen.

Het laatste kaartleestraject is het T-systeem. Op de kaart staan T’s getekend. Je mag de bovenste ligger van de T niet in 1 keer rijden. Een systeem wat weinig voorkomt, maar wat ons wel aardig lukt. Wat opvalt is dat er erg weinig bordjes staan waardoor je wel wat gaat twijfelen. Toch denken we dat we het wel goed doen. We komen wel iedere keer drie witte auto’s tegen vanaf de tegengestelde richting. Heel apart. Wij moeten 3 stempels halen en zij hebben dus geen stempel. Of wij doen het verkeerd of zij.

Bij de finish worden we onthaalt met een gegraveerd glas en een flesje Cognac. Altijd leuk om een aandenken aan een rally te krijgen. Als we gefinisht zijn is het lang wachten op de rest. Wat blijkt: niet iedereen is op tijd langs de Grolschveste gekomen: de eerste 5 a 10 auto’s lukte dat wel, de rest stond een uur vast wat tot veel irritaties lijd bij de deelnemers. Wel een grote fout van de organisatie. Een aantal mensen besluiten na dit voorval te stoppen en zelfs naar huis te gaan. Een beetje jammer, maar een leer voor de organisatie voor de volgende keer. Wat we ook missen is een uileg in boekformaat. Er hangt wel een A4t-tje met de uitleg, maar je gaat niet een uur op dat papiertje staan turen. Dat blijkt ook eigenlijk niet nodig te zijn, want we missen op de hele dag alleen ’s ochtends maar 1 bordje. Zelfs die stempel die we op het vliegveld hadden gezet was goed en we hebben daar ook geen andere bordjes gemist!!

Na het dinerbuffet wordt de uitslag opgehangen. We worden met 1 gemist bordje en veel, heel veel tijdstraf 20e. We zijn tevreden, want we hebben de rally uitgereden en het kaartlezen ging goed. Het regelmatigheid niet, maar het is natuurlijk ook een keer leuk om lekker over een proef te scheuren.

Zo, dit was onze laatste rally dit jaar. De rug van Margriet begint nu serieus te protesteren en we hebben besloten, in afwachting van het ziekenhuis, geen rally meer te rijden dit jaar. Volgend jaar is onze kalender dan ook erg onzeker, maar we stoppen niet en gaan de wat kleinere en kortere rally’s rijden.

We willen Harry, Guido, Riny, Rieta, Dirk en Marjolein weer bedanken voor een gezellige dag.

Groeten namens het FaBo Rally Team,

Richard en Margriet Faas