Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: na een lange periode van onzekerheid konden we eindelijk onze eerste rally van 2012 rijden: de Gelderse Vallei rit, georganiseerd door de AMAC.

We hadden vrij laat ingeschreven, maar toch kregen we startnummer 102, dus als 2e van de tourklasse. De start was weer in Terschuur, of eigenlijk buiten Terschuur: bij het restaurant ‘’De Goudreinet” langs de A1 en aan het begin/eind van de A6. De meeste mensen weten  wel dat daar een McDonalds zit: nou daar naast dus.

De gezonde wedstrijdspanning onderweg naar de startlocatie was weer ouderwets. We hebben er erg veel zin in we zijn erg benieuwd of we het spelletje nog kunnen en of de rug van Margriet niet te veel pijn gaat doen.

Aangekomen bij de startlocatie blijken we 1 van de eersten te zijn. Nog even tanken en dan naar binnen om de documenten te overhandigen aan de starttafel. De wedstrijdnummers waren al opgestuurd en die had Margriet al netjes op een magneetplaat geplakt. Achteraf een goede keus, want de stickers waren er zeer moeilijk af te krijgen. Nog even de rallyschildjes op de auto geplakt met zuignapjes en dan een lekker bakje koffie met het bekende rallyvoer: een klef plakje cake. Niet echt lekker, want het was een beetje een slap bakkie koffie.

Om 10 voor 9 mogen we het routeboek ophalen en Margriet gaat in de auto alvast de route intekenen. Ik wacht tot 2 minuten over 9 op de stempelkaart. In de auto kijk ik even de route na en we kunnen starten.

De route is mooi en we gaan vlotjes door pijlen-kortste-route, ingetekende lijn en grensbenadering. Bij elke tijdcontrole zijn we weer netjes op tijd. Dus tijd genoeg om alvast de volgende route in te tekenen. We zijn er wel van overtuigd dat we hier en daar dingen fout doen.

De lunchlocatie is ook weer mooi gekozen. Een bakje soep en een broodje kroket genomen, niet te veel eten anders verslap je ’s middags.

Weer pijlen-kortste-route, punten-kortste-route en ingetekende lijn met barricades. Deze keer ook punten vrije route en deze keer gaat het wel goed. De finish is in Arnhem en dan kom je bijna altijd over de Posbank. Een prachtige route, veel bochten, zelfs haarspeldbochten en ook veel fietsers. We kunnen dus niet te hard en dat komt goed uit, want de benzine is bijna op. Nou klopt de benzinemeter van de mini ook niet helemaal, maar spannend is het wel. En dan plotseling staan we bij een controlepost. Volgens ons geen tijdcontrole en we leveren onze kaart in. Blijkt achteraf toch een TC te zijn en we zijn daar 9 minuten te vroeg. Daar balen we wel van, maar we verwachten niet hoog te eindigen dus veel resultaat zal dat niet geven.

Ook de finishlocatie is mooi: een groot landhuis met een mooie tuin erbij en dan beseffen we weer hoeveel geluk we hebben dat we deze sport mogen uitvoeren.

De tussenstand hangt er al en we staan 20e. Bij de einduitslag blijken we 26e geworden te zijn. Niet erg hoog, maar we zijn toch tevreden: de mini is heel gebleven, Margriet heeft tijdens de rally helemaal geen last van haar rug gehad, we zijn niet verdwaald, mooi weer, dakje open en hebben het heel erg naar onze zin gehad. Al met al een top dag.

Onze volgende rally is al snel: 1 april (nee geen grap) rijden we de Elburgse Poorte met als startplaats, je raad het al, Elburg.

Nog even het laatste nieuws over de MG: bij de compressie test op de cilinders blijkt 1 cilinder veel te weinig druk op te bouwen: 3 bar tegenover 12 bar bij de andere cilinders. Binnenkort gaat de cilinderkop eraf en gaan we weer verder kijken.

Wij willen iedereen bedanken voor het mogelijk maken van onze hobby en tot de volgende keer.