Verslag Happy New Years Drive 2010

16 januari – Happy New Year's Drive 2010

De Happy ‘hèhè eindelijk kroketten’ New Years Drive:

16 Januari was het dan zover. De eerste rally van het jaar: de Happy New Years Drive.
En daar worden we inderdaad wel happy van. We hebben tenslotte al anderhalve maand
geen rally gereden. Als pas losgelaten paarden na een winterstalling rijden we naar de
startlocatie: Restaurant de Hof in Renswoude. Eerst inchecken, dan een kopje koffie
met een saucijzenbroodje en dan nog maar een kopje koffie.
Dan is er een briefing die heel kort duurt, want er zijn geen bijzonderheden te melden.
Wij mogen als allereerste van start en dat rijd best lekker. Er rijd niemand voor je die
je ophoud. Als eerste krijgen we een Happy grensbenadering. Je moet dan zo dicht
mogelijk langs een lijn rijden en vooral de hele kleine stipjes, die een paal of rotonde
aanduiden waar je dus omheen kan rijden, niet vergeten. In het begin gaat het goed,
maar als we een weg inrijden en er een bordje staat ‘hier keren’ wordt het lastiger om
een omweg te vinden. Toch lukt het, maar we komen wel een kwartier te laat binnen.
Balen, maar het is niet anders. Een kwartier te laat is 15 strafpunten, een bordje missen
30 dus dan kies je voor te laat binnenkomen.

Het 2e traject is Happy Baril, ingetekende lijn met barricades. Je moet dan een op de
kaart ingetekende lijn volgen en de uitzetter heeft dan een aantal dwarsstreepjes op de
lijn gezet die je niet mag passeren. Je moet dan een constructie bedenken om de
barricade, waarbij je zo laat mogelijk voor en zo vroeg mogelijk na de barricade weer op
de lijn moet komen. Dit stuk gaat beter en we zijn ruim op tijd binnen. We zijn zo vroeg
dat er niemand voor ons binnen is en dat terwijl we een kwartier te laat binnen waren bij
de eerste controle. Bij de 2e controle moet je dan ook een kwartier te laat binnenkomen,
tijd inhalen mag niet om racen te voorkomen.

Dan maar lekker gaan lunchen. We zitten toch bijna tien minuten alleen dus de andere
equipes hebben blijkbaar ook moeite om de weg te vinden.
Na de goedverzorgde lunch gaan we op pad voor het 3e traject: Happy pijlen kortste
route. Dat spreekt lijkt ons voor zich. Je moet de kortste route tussen de pijlen rijden.
Onderweg kwamen we bij de stempel ‘A’. Daar moet ik dan iedere keer de auto uit,
stempeltje zetten, weer in de auto kruipen en gordels vast. Een hele toer iedere keer
om in het minitje, in de kuipstoelen te kruipen en dat op mijn leeftijd. Na drie keer was
ik het zat. Maar volgens mijn de navigatrice passeerde we de letter niet meer. Gelukkig.
Maar nog geen vijf minuten later hoorde ik ohoh naast me. Ik zeg wat is er zitten we
verkeerd?. Nee zegt ze met een grote glimlach op haar gezicht, je moet weer die letter
‘A’ stempelen!!! Ja daar moesten we wel even om lachen. Even verder was het over met
de pret, we zochten een kruising die er niet was, alleen maar een erg slecht bospad.
Toch maar ingereden, maar dit bleek niet goed te zijn. Weer terug gehobbeld en
geprobeerd de weg weer terug te vinden op de kaart. Dit was uiteindelijk wel gelukt,
maar weer een paar minuten te laat binnen. En, bleek achteraf, op dit stuk een aantal
bordjes gemist. Op naar het 4e traject: Happy punten kortste route (jaja nu weten we
het wel met je Happy). Dit leverde weinig problemen op.

Bij de finish locatie was de stand na de ochtendtrajecten opgehangen. Tot onze
verbazing bleek dat we 8e stonden. Vandaar dat we een aanmoediging kregen van de
organisatie toen we aan het middagtraject begonnen. We hadden wel het vermoeden dat
we zouden zakken in de ranglijst en inderdaad we zijn uiteindelijk op een 12e plek
beland. En daar waren we erg blij mee.

Oh ja en waarom is de titel van dit verslag ‘de Happy hèhè eindelijk kroketten New
Years Drive’: nou de eerste keer dat we meededen waren we te laat bij de lunch en
waren alle kroketten op. De tweede keer hebben we de lunch niet eens gehaald door een
kapot wiellager en deze keer waren we als eerste bij de kroketten, maar omdat er een
kroketten-Gestapo stond toe te kijken hoeveel kroketten je nam, hebben we er ieder 1
genomen. Netjes hè.

Kaartleestraining

Omdat we vinden dat we het rallyrijden en navigeren nog niet goed genoeg doen hebben
we besloten een kaartleescursus te volgen. Deze cursus wordt gegeven door Joep
Wanders, Nederlands kampioen kaartlezen van 2009. Iemand met heel veel ervaring en
dus weet waar hij over praat.

We krijgen eerst uitleg over alle toegepaste systemen. Daarna gaan we meteen met
kaartjes de systemen oefenen en krijgen we uitleg. Dit neemt behoorlijk wat tijd in
beslag en de woensdagavond is zo voorbij.

Zaterdagmorgen om 9:30 gaan we weer verder. Weer met de systemen oefenen, waar je
op moet letten bij het reglement doorlezen, de voorbereidingen voor de rally en de
communicatie tussen de navigator en de bestuurder. Erg belangrijk, want als je
bestuurder moet je natuurlijk wel weten wat er met bepaalde commando’s bedoelt
wordt. We krijgen ook nog enkele tips voor onderweg, zoals eten en altijd genoeg
drinken bij je te hebben.

Daarna gaan we beginnen met een oefenrit. Vanmorgen startte de mini niet, dus met de
Ford de rit gereden en dat was maar goed ook. We reden namelijk over ontzettend
slechte wegen met enorme diepe kuilen erin. De rit ging volgens ons wel redelijk, maar
bij de uitleg bleek dat we er niets van gebakken hadden. Kruisingen die anders op de
kaart stonden dan in werkelijkheid, 1 na kortste route tussen de pijlen enzenz. Zo’n
beetje alles hadden we fout gedaan. Maar na de uitleg snapten we het wel en kunnen we
thuis alles nog even rustig nakijken en laten bezinken. Al met al een leerzame cursus en
we hopen de opgedane kennis te kunnen gebruiken bij de rally’s.

Zo dat was het weer.

Groeten namens het FaBo Rally Team,
Richard en Margriet Faas