Verslag van de Happy New Years Drive

 

Onze 2e rally alweer dit jaar en wederom winterse omstandigheden. Vorig weekend hebben we nog een rit van de Mini Seven Club gereden en die eindigde ook al in de sneeuw. De terugreis vanuit Brabant duurde 3 uur, maar ja, je moet wat over hebben voor je hobby hè.

Zaterdagmorgen niet heel vroeg vertrokken, want onze starttijd is pas 10.32. Om half 10 komen we aan. Even documentencontrole, maar geen stickers plakken of rallyschildje bevestigen deze keer. Beetje karig en snel klaar dus. Dan maar even een bakje koffie.

Om 10:32 mogen we starten, maar het duurt zeker 5 minuten voordat we de parkeerplaats af kunnen. 2 enorme slagschepen, wij rijden mini dus dat even ter vergelijking, versperren de weg voor elkaar en dus ook voor ons. Dat is knap, want meestal kunnen we onze minitje wel ergens tussendoor wurmen. Ik hoop de tijd in te kunnen halen.

Het 1e deel is pijlen-kortste-route. De witte wegen op de kaart blijken in het echt ook wit te zijn en zeer moeilijk te vinden tot groot ongenoegen van de navigator. Ze wordt boos op zichzelf dat het niet lukt en dat ze de goede route niet kan vinden en ik vindt dat best wel grappig. Vooral bij pijlen 5 en 6 rijden we doelloos rond en verliezen veel tijd. Uiteindelijk lukt het en pakken we de draad weer op, maar het loopt niet en het gaat moeizaam. 23 minuten te laat komen we aan bij TC1. Oef dat ging nog maar net goed. De 5 minuten wachttijd op de parkeerplaats bij de start zijn dus duidelijk niet goedgemaakt. Even diep adem halen en verder met grensbenadering. Dat gaat beter en het gemopper op de bijrijderstoel wordt al wat minder. Goed de uitwasjes naar de barricade in de gaten houden. Ook bij TC2 komen we te laat binnen, maar niet zoveel. Uiteindelijk 29 minuten te laat over het hele ochtendtraject.

Dan maar even lunchen. Soepje, broodje, prima verzorgt.

Het middagdeel begint met BARIL, ingetekende lijn met barricades.Altijd leuk om de omrijdconstructies te bedenken en goed in de gaten houden dat je niet tegengesteld rijd. Het 2e deel is punten-kortste-route. De geluiden die ik hoor van de bijrijderstoel worden steeds beter. Af en toe begint ze te neuriën, te zingen en ze begint zelfs grapjes te maken. Het moet toch niet gekker worden. Beter zo, laat maar neuriën, zingen en grapjes maken dan gaat het goed toch? Ze maakt zelf het grapje dat we al bij punt 12 zijn. Als ik vraag van de hoeveel, zegt ze met een grote glimlach op haar gezicht: van de 49!!! We moeten op dat moment dan ook nog 2 uur rijden. Gelukkig is het geen punten-vrije-route, want dan was het zingen haar wel vergaan!!

De route is werkelijk prachtig door het beboste winterse gebied. Gelukkig is het ook niet meer zo koud, want de kachel in de mini is niet gebouwd voor winterse temperaturen. Bij het middagdeel zijn we overal netjes op tijd en tevreden leveren we onze tijdkaart in. Na het ochtenddeel staan we op een keurige 10e plaats. Wel netjes na het gepruts in het begin.

Op de uitleg die we later krijgen staan we alle bordjes, maar hoe je de omrijconstructies had moeten rijden staat er niet op. Wij van de toerklasse vinden dat wel jammer, want zo kunnen we nooit achterhalen wat we verkeerd hebben gedaan en, beter nog, wat we volgende keer wel moeten doen.

Bij de einduitslag blijken we een plaatsje geklommen te zijn: 9e dus. Netjes en al onze 3e top 10 van 2013. We hopen dit natuurlijk vast te kunnen houden, maar ik denk dat als we weer later dit jaar weer in België gaan rijden dat het moeilijk zal worden om dit vast te houden.

Onze volgende rally is op 9 februari: de Botterronde met als startplaats Dalfsen. Deze rally stond niet op onze kalender, maar vrienden van ons, Riny en Rieta Verkuijlen vonden het wel leuk om deze rally met ons te rijden, dan bij ons te slapen en de dan volgende dag door naar de Midwinter Classic in Heerhugowaard. Oh ja, ’s avonds gaan we ook nog ‘even’ uit eten. Wat is het leven te vervelend.