Ruim een maand na onze eerste overwinning gaan we weer op pad voor een rally. Deze keer de Peelrand Classic, met als startplaats Venlo. Zaterdag al vertrokken om eerst twee mini’s te bekijken. Zoals jullie weten is de MG verkocht en we willen toch met een ander mini de rallypaden betreden. Het rallyrijden in een mini bevalt erg goed en misschien nog wel beter dan in de MG, hoewel dat een mooie auto blijft, misschien wel te mooi. De eerste mini was er een uit 1973 met een MG (ja toch weer) Metro motorblok. Lekker pittig, een leuk fris interieur met een ‘eitje’ in het midden als dashboard. De vroege types van mini hebben een centraal dashboardje in de vorm van een ei, zie foto hieronder.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Metromotor is lekker pittig, zo pittig dat ik een drempel over het hoofd zie en we daardoor bijna gelanceerd worden. We vinden de mini erg leuk, maar we willen er wel het een en ander aan veranderen om hem naar onze smaak te maken. We zeggen nog niets toe, want we gaan naar Limburg om de tweede mini te bekijken. Deze man heeft een schuur vol met mini’s die hij ooit nog eens wil opknappen. Je kijkt je ogen uit. De meeste zijn gestript en bedekt met een laag stof. De mini die we gaan bekijken is een groene met een wit dak. Ziet er van de buitenkant leuk uit, leuke velgen vooral. Het interieur is minder spectaculair, maar ook dat kan verandert worden. Het rijden valt gewoon tegen: de mini is niet vooruit te branden en dan is de keuze eigenlijk al gemaakt.

Na het bekijken van de mini’s gaan we naar Riny en Rieta om samen met hun wappas te eten. Dat zijn wereld tappas en erg lekker en veel.  Je krijgt de hele avond kleine hapjes en de een is nog lekkerder dan de andere. Ook het dessert is erg lekker. We eten allemaal te veel te veel en ’s nachts hebben we daar behoorlijk veel last van en lekker slapen doen we niet. Om half zeven gaat het wekkertje weer en na een zeer licht ontbijt gaan we naar Venlo. Even kennis gemaakt met de organisatie, want die had ons persoonlijk uitgenodigd omdat ze het door ons gehaat systeem, punten vrije route, eruit gehaald hadden en we ons dus met een gerust hart konden inschrijven. Dat schept dan natuurlijk wel verplichtingen, maar daar voldoen we graag aan.

Bij aankomst krijgen we echte Limburgse vlaai en koffie. Trek hebben we niet, maar ik besluit toch te nemen want tot de middagpauze duurt nog lang.

Om even over half tien mogen we starten. Het eerste gedeelte is ingetekende lijn met barricades. Hier een fout gemaakt dor de ingetekende lijn niet op het goede punt op te pakken en dus een strafpunt. Een voetgangersbrug zien we deze keer wel, maar bij het herconstrueren nemen we niet de kortste route en weer een strafpunt. We hebben veel tijd over en kunnen dus nog even bij de McDonalds naar de wc. Als we bij de eerste tijdcontrole aankomen is het er erg druk. Auto's die later dan ons zijn gestart gaan al naar de TC en voor alle zekerheid controleer ik nog een keer de tijd. Ik zie ook dat de controlepost niet heel snel en rommelig werkt en als er twee auto’s in een minuut starten komen er ook twee auto’s bij een TC aan en dan heb je dus een probleem. Ik besluit dus al een paar minuten van te voren rustig naar de TC te rijden. Ik kan het precies zo uit kienen dat ik mooi op tijd binnenkom.

De lunch is prima verzorgt: soep met broodjes, niks mis mee.

Na de lunch weer verder. Ook hier gaat het goed. We zien deze keer de voetgangersbrug weer niet over het hoofd, maar wat blijkt bij de uitleg: de voetgangersbrug staat dwars over de weg, dus voor de sloot bedoelt. Jemig, dat hadden we niet gezien hoor, het fietsje eerder op de route wel. Wel hebben we even ruzie over een situatie die ik niet begrijp. Ik moet ook eigenlijk alleen maar rijden en me niet met het navigeren bemoeien. Het vierde traject gaat heerlijk. Overal rijden we soepel doorheen en dan is het gewoon genieten in dat kleine autootje. Tevreden komen we aan bij de finish. Daar is het niet helemaal duidelijk of we eerder binnen mogen komen. Meestal wel, maar als we onze ideale finishtijd doorgeven zegt de dame achter de balie de huidige tijd. ‘Mogen we niet eerder binnenkomen’ vragen we. Jawel hoor, dat mag en we krijgen geen strafpunten. Mooi, Riny en Rieta finishen vlak achter ons en gezamenlijk lopen we al ervaringen uitwisselend naar binnen. Daar nemen we wat te drinken en we bekijken de tussenstand. Na het ochtendtraject staan we tweede, na het derde gedeelte vierde en als al onze strafpunten opgeteld zijn staan we tweede. Nummer 1 is nog niet binnen en heeft maar 64 punten voorsprong. Dat is twee bordjes en wat tijdstraf. Het wordt dus spannend, vooral omdat deze equipe nog niet binnen is. We besluiten om te gaan eten. Dat smaakt ook weer prima, vooral het toetje: yoghurt met vruchtjes is eenvoudig maar erg lekker. Na de maaltijd wordt het eindklassement opgehangen. Ja hoor, we zijn weer eerste geworden bij de Young-timers en nu derde algemeen. We krijgen zelfs een prijs:

 

 

Nee, geen waterpistool maar een echte bougie!. Een leuke prijs vinden we. Tevreden rijden we naar huis. Onderweg de eigenaresse van de rode mini laten weten dat we maandag nog een keer komen kijken en dat we bijna zeker de mini kopen. Onderweg alle dingen opgeschreven wat we aan die mini willen veranderen en daardoor op de A2 de afslag naar Amsterdam gemist. Ja ja, wordt je eerste bij een rally, mis je de afslag op de snelweg!!! We komen bij Tilburg uit en daar gaan we richting ’s Hertogenbosch en dan richting Utrecht. Om half negen zijn we thuis

Maandagavond gaan we dus nog een keer bij de mini kijken en nu zijn we er van overtuigd dat we hem nemen. Over een paar weken gaan we hem ophalen. Eerder hebben we gewoonweg geen tijd.


Onze volgende rally is op 2 juni: de Molen Classic met als startplaats Deerlijk in België. Voor ons een totaal nieuwe ervaring, maar rally’s in België staan erom bekend dat ze pittig zijn.