Verslag ROZ Classic

 

Na ruim anderhalve maand is het eindelijk weer zo ver dat we een rally gaan rijden. De mini is klaar en met een gereviseerde motor en versnellingsbak rijden we naar de start. Ik heb al wel 1000 km gereden, maar het blijft toch spannend hoe de mini het doet tijdens de rally. Deze keer gaan we de ROZ Classic rijden. Deze rally hebben we vorig jaar ook gereden en was toen erg wennen voor ons. Geen tijden waar we ons aan hoefden te houden, behalve aan de finish, wat inhield dat je overal een uur te laat mocht binnen komen. Ook de avondetappe na het diner voegde voor ons niet veel toe, mede omdat ik heel slecht zie in het donker.

 

Maar dit jaar ging het anders. Wel nog steeds de bloktijden waar binnen je moest finishen, maar geen avondetappe meer. De bloktijden blijven gehandhaafd om de deelnemers genoeg tijd te geven en dus niet te gaan racen. Een goede gedachte vinden we. Dat er geen avonddeel meer is, houd wel in dat we vroeg moeten starten en dat het een lange dag wordt. Wij, de toerklassers, moeten om half negen starten. Erg vroeg en daarom hebben we maar een hotel gepakt met een speciale aanbieding namens de organisatie. Kijk dat is een goede actie. En als we 's avonds aan het diner zitten hebben we het al helemaal naar ons zin. En de rally is nog niet eens begonnen. Na het diner gaan we naar de startplaats om de documenten en stickers op te halen. Onderweg kom ik er achter dat mijn achterlichten het niet doen. Binnen vraag of er een serviceteam is en die is er. De bedrading blijkt op één plaats doorgebrand te zijn en met een extra zekering en wat isolatietape lijkt het probleem verholpen te zijn. Als we nog wat verder praten met het hulpvaardig team herkennen ze onze achternaam en het blijkt dat ze mijn oom kennen. Die heeft vroeger ook rally's gereden, maar dan snelheidsrally's. Na de mannen bedankt te hebben gaan we meteen ook even de deurstickers plakken en dan terug naar het hotel waar we nog een slaapmutsje nemen.

 

De volgende morgen moeten we dus weer vroeg bij de start zijn, want we starten als tweede en dat is om één minuut over half negen. Het is nog erg mistig als we starten en hier en daar ook glad. We starten meteen met een proefje en daar hadden we niet echt op gerekend. Bovendien dachten we dat het kaartje voor het proefje bij de start van de proef uitgedeeld werd, maar die bleek al in het routeboek te zitten. We hadden niet veel tijd om de route van het testje te bekijken en dat ging dus ook fout. Bovendien was het glad en mistig en niet de ideale omstandigheden voor een proefje. Wel leuk hoor, maar we komen te laat aan de finish.

 

Maar vol goede moed gaan we verder met het tweede deel: pijlen-kortste-route waarbij we zo veel mogelijk rode wegen moeten vermijden. Vorig jaar zijn we hier de mist in gegaan, omdat we de regel 'zo min mogelijk rode wegen' over het hoofd hadden gezien. Dit jaar gaat het beter, al blijft het oppassen met de mist en de gladheid. Na dit deel krijgen we ingetekende lijn met barricades en zo komen we bij de eerste stop: de koffiestop. Een lekker bakkie koffie met een lekkernij. Het is wel wat geknoei om dat gebakje op te eten, maar zo vertelen de dames, dat hoort er bij. Na de koffiestop lopen we naar onze auto en weer worden we aangesproken door iemand die onze oom kent. Het heeft de auto van mijn oom geserviced toen hij nog rally's reed. Helaas is deze oom overleden en ervaringen kunnen we niet meer uitwisselen. Ik heb hem maar één keer ontmoet en toen ging het wel meteen over rally's en mini's. Het rallybloed zit blijkbaar in de familie.

 

Na de koffiepauze gaan we door met grensbenadering. Via deze grensbenadering komen we bij een trajectwisselcontrole. Hier ga je over in een apart proefje waarin andere spelregels gelden en waar soms je tijd gecontroleerd wordt. Een leuke afwisseling en we moeten goed opletten dat de juiste route rijden. Na dit deel gaan we weer verder met grensbenadering en dit deel gaat over in pijlen-kortste-route en zo komen we bij de lunch. De lunch is prima verzorgt met natuurlijk de onvermijdelijke kroket en soep.

 

Na de lunch gaan we weer verder met pijlen-kortste-en punten-kortste-route. En zo komen we bij de tweede special en deze is getimed. Over deze special mogen we maximaal 24 minuten doen en dat redden we makkelijk. Na dit deel gaan we weer verder met grensbenadering en zo komen we bij de volgende koffiestop. Net als bij de eerste koffiestop krijgen we hier ook weer een plaatselijke lekkernij en ook deze smaakt verrukkelijk.

 

Na deze koffiestop gaan we verder met de landkaart van Nederland waar stippen met plaatsnamen op staan. We moeten deze in alfabetische volgorde en dat gaat op zich goed, totdat we bij een kruising links af moeten en helemaal niet rechts kijken. De weg waar we in moeten is door de bagger niet te berijden en we besluiten om het vanaf de andere kant te proberen. We zijn er namelijk van overtuigt dat we die weg in moeten en die route moeten rijden. Als we helemaal zijn omgereden en weer keren om zo de voorgeschreven route te rijden komen we weer bij het kruispunt uit waar we links zouden moeten. Maar nu zien we opeens wel pijlen staan aan de rechter kant van de weg die ons dwingen om naar rechts te gaan. Volgens ons stonden die pijlen er net niet en zijn ze er neer gezet omdat dat baggerpad niet begaanbaar was. Logisch toch? Maar bij de uitleg blijkt dat dit al van tevoren bekend was en zo hebben we een fout bordje opgepikt. Jammer maar helaas.

 

Het volgende deel is pacenotes. Dit systeem hebben we al vaker gehad bij een rally, maar daar is niets van te merken. We zien de meeste deelnemers links gaan,  moeten wij volgens ons rechts af en dat blijkt toch niet goed te gaan. Met veel gezweet komen we bij de finish van dit traject. Zuchtend vertellen we dat we blij zijn dat we er zijn, omdat het zo moeizaam ging. "Oh", zegt de dame van de controlepost, "sorry, het volgende deel is ook pacenotes en dit was alleen nog maar een opwarmertje". Maar gelukkig gaat dat deel beter en vooral sneller, maar we maken hier wel een fout. Na dit deel gaan we weer verder met grensbenadering en dit is weer, net als de landkaart van Nederland, op A3 formaat en ja dat past niet in een mini hè. Een hoop gemopper van de bijrijderstoel: "hoe kunnen ze dat nou doen, ik rijd niet in een dikke Amerikaan", maar ja we moeten het er maar mee doen. Met wat origami gevouw wordt het wat rustiger op de bijrijderstoel en zo komen we uiteindelijk bij de finish aan. Gelukkig wel, want de achterlichten hebben het weer begeven. Het is inmiddels al 7 uur 's avonds dus het begint al donker te worden. We gaan eerst naar binnen om onze kaart in te leveren en we zien aan de tussenstand dat we 7e staan. Netjes. Daarna maar een oplossing gezocht voor de niet brandende achterlichten. We hebben twee zaklantaarns in de mini liggen en die plak ik met ducktape op de rollen van de driepuntsgordels. Ook heb ik bij de Tour de Gazet rode regenjasjes gekregen en die schuif ik voor het licht van de zaklampen zodat ik rode achterlichten heb!! Ik vindt het een goede vondst en het werkt ook nog. De mini doet het voor de rest heel goed en alles is heel gebleven. Dan weer naar binnen en wachten op het diner. Omdat we als één van de eerste zijn gestart en gefinisht duurt het erg lang voordat het diner komt. Maar als het er dan is dan smaakt het ook voortreffelijk. Na het diner is het nog even wachten op de eindstand en we blijken op een nette 4e plaats terecht gekomen te zijn en daar zijn we heel tevreden mee.

 

De terugweg gaat met onze noodverlichting wel goed, alleen gaan de batterijen niet de hele weg mee en hoe dichter we bij huis komen hoe meer auto's er naar ons seinen. Ja aardig bedoelt en we snappen dat het gevaarlijk is, maar we kunnen er nu even niets aan doen. Als ik een paar dagen later aan de mini ga werken, vervang ik de lichtschakelaar, wat verdachte zwarte draadjes en wat stekkertjes en dan lijkt het probleem van de niet brandende achterlichten verholpen te zijn.

 

We kunnen al met al terugkijken op een geslaagde, leuke, lange, zware, uitdagende en goed verzorgde rally met prachtige rallywegen en we hebben het de hele dag naar ons zin gehad . Ook de organisatie was zeer goed geregeld met enthousiaste, vrolijke en vriendelijke hulpvaardige mensen. Bedankt daar voor. We hebben het zo naar ons zin gehad, dat we deze rally dan ook alvast op onze kalender van 2017 zetten.

 

De volgende rally is op 26 maart in Merignies in Frankrijk, de Classic Flandres Artois Opale, kortweg FARO. Deze rally stond vroeger bekend onder de naam Mini ronde Flandres Artois en we hebben deze rally al meerder malen gereden, maar niet in nieuwe stijl. We zijn benieuwd dus.